Lela
(Castelao)
Están as nubes chorrando
Por un amor que morréu
Están as rúas molladas
De tanto como chovéu
Lela, Lela
Leliña por quem eu morro
Quero mirarme
Nas meniñas dos teus ollos
Nom me deixes
E ten compasión de mim
Sen tí non podo
Sen tí non podo vivir
Dame alento das túas palabras
Dame celme do teu corazón
Dame lume das túas miradas
Dame vida co teu dulce amor
0 comentarios:
Publicar un comentario